Generał Józef KUROPIESKA urodził się w dniu 25 maja 1904 roku w Jedlni (pow. Kozienice). Po ukończeniu Seminarium Nauczycielskiego w Radomiu, wstąpił do Szkoły Podchorążych Piechoty, uzyskując promocję w 1923 roku. W 1928 roku został awansowany na porucznika. W latach 1934 - 1936 był słuchaczem Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie Ukończenie tej renomowanej uczelni przyniosło mu awans na stopień kapitana WP oraz prawo do używania tytułu oficera dyplomowanego.

W 1936 roku został skierowany do służby w sztabie 22 Dywizji Piechoty Górskiej. W czasie wojny obronnej z Niemcami, we wrześniu 1939 roku, był Szefem Sztabu Grupy Operacyjnej "Boruta" wchodzącej w skład Armii "KRAKÓW". Wzięty do niewoli, pozostawał w niej do 3 maja 1945 roku (Obóz Jeniecki Woldenberg).
Po powrocie do kraju, niezwłocznie zgłosił się do służby w Wojsku Polskim. Po awansie na stopień majora, został mianowany Szefem Sztabu Specjalnej Misji Wojskowej w Wielkiej Brytanii. Od lutego 1946 roku był attache wojskowym przy Ambasadzie RP w Londynie.

-  PATRON  6 BATALIONU DESANTOWO -SZTURMOWEGO.

Urodził się w dniu 4 maja 1926 roku w Warszawie. W latach 1942-1944 walczył z okupantem hitlerowskim w szeregach podziemnej Gwardii i Armii Ludowej. Dowodził doborowym Batalionem Szturmowym AL „Czwartacy”, na czele którego, wziął udział  w Powstaniu Warszawskim. Za osobiste męstwo i odwagę, został odznaczony przez Dowódcę Armii Krajowej, gen. Tadeusza „BÓR”- KOMOROWSKIEGO, Krzyżem Orderu Wojennego Virtuti Militari V Klasy.
W 1945 roku wstąpił w szeregi Odrodzonego Wojska Polskiego. Walczył na froncie, jako oficer 26 pp 9 DP. Po zakończeniu działań wojennych, kontynuował służbę w macierzystej Jednostce. W 1951 roku, padł ofiarą represji okresu stalinowskiego. Został zwolniony z zawodowej służby wojskowej, jako „element wrogi i niepewny politycznie”. Do służby powrócił 1956 roku, po przemianach, jakie nastąpiły w kraju, w wyniku tzw. „polskiego października”.

DOWÓDCA 6 PDPD - PATRON 16 BATALIONU POWIETRZNO - DESANTOWEGO

Marian ZDRZAŁKA, syn Franciszka i Antoniny, urodził się 4 października 1931 roku w miejscowości Przemyślany w województwie lwowskim. Ojciec pracował jako robotnik, matka zajmowała się gospodarstwem domowym. Za pieniądze otrzymane ze sprzedaży ziemi ojciec otworzył sklep, który stał się głównym źródłem utrzymania rodziny. W 1941 roku ukończył 2 klasy szkoły powszechnej w Przemyślanach, dalszą edukację przerwała wojna. W okresie II wojny światowej ojciec został wywieziony na przymusowe roboty do Niemiec, gdzie również w 1944 roku wywieziono syna. Marian pracował w Dreźnie jako pomocnik piekarza. Do kraju powrócił w 1945 roku osiedlając się w Opolu. W tym mieście w latach 1945 - 1947 uzupełnia wykształcenie z zakresu szkoły podstawowej.
W roku 1947 przenosi się do Gliwic, gdzie zapisuje się do Szkoły Przysposobienia Przemysłowego, którą ukończył wynikiem bardzo dobrym w roku 1948. W tym samym roku rozpoczął karierę wojskową wstępując do Oficerskiej Szkoły Piechoty nr 1, kończąc ją w 1951 roku. Pierwsze stanowisko służbowe obejmuje w Oficerskiej Szkole Piechoty nr 3 pełniąc funkcję dowódcy plutonu szkolnego. W tym samym czasie w Elblągu poznaje swoją przyszłą żonę Annę Jaworską, z którą w dniu 9 lutego 1952 roku zawarł związek małżeński.

KAPITAN IGNACY GAZUREK (1907 - 1944) - PATRON 18 BIELSKIEGO BATALIONU DESANTOWO - SZTURMOWEGO

Kpt. Ignacy GAZUREK urodził się w dniu 16 marca 1907 roku w Istebnej, koło Cieszyna. Po ukończeniu szkoły podstawowej, rozpoczął naukę w 5 - letnim Seminarium Nauczycielskim w Cieszynie, uzyskując absolutorium w 1927 roku. Od najmłodszych lat wykazywał duże zainteresowanie sprawami wojska i obronności. Był aktywnym członkiem Związku Strzeleckiego, w którym pełnił szereg odpowiedzialnych funkcji.
W 1930 roku wstąpił do Szkoły Podchorążych przy 20 pp w Krakowie, którą ukończył uzyskując awans na podporucznika Wojska Polskiego (1.01.1933r.). Służył w 20 pułku piechoty Ziemi Krakowskiej. Pełnił także funkcję zastępcy dowódcy Kompanii Obywatelskiej w rodzinnej Istebnej.